replicas de relojes
replicas de relojes splash
Publicado por admin o 7 Xuño 2011

Presidente: D. Manuel Abelleira Argibay  presidente.pontevedra@coag.es
Tesoreira: Dña. María Pierres López tesorera.pontevedra@coag.es
Secretario: D. Anselmo Villanueva Peón secretario.pontevedra@coag.es
Podedes contactar directamente coa Xunta Directiva a través da seguinte dirección de correo:
xd.pontevedra@coag.es

 

Artigos etiquetados ‘planeamento’

Hoxe Xoves ás 17:00 h :Convocatoria Comisión de Planeamento

Escrito por mpierres o 11 Maio 2010

Hoxe martes día 11 de maio, as 17:00 horas, celebrarase unha reunión de Comisión de Planeamento de acordo ca seguinte:

ORDE DO DÍA

1. Análise do trazado do AVE nos Concellos da Delegación.

2. Rogos e preguntas.

Nota: lémbrase que a participación nas reunións de Comisións está aberta a todos os colexiados desta Delegación.

A Xunta frea o Plan Xeral de Cruces por propoñer que se tripliquen as vivendas

Escrito por mpierres o 24 Febreiro 2010

Faro de Vigo -ALFONSO LOÑO - VILA DE CRUCES- 24.02.2010

La Xunta echó atrás la propuesta de aprobación definitiva del Plan Xeral de Ordenación Municipal (PXOM) de Vila de Cruces e insta al concello a incluir importantes modificaciones para sacar adelante el documento. La Consellería de Medio Ambiente hizo público ayer un informe en el que cuestiona el crecimiento urbanístico propuesto por el gobierno local, quien apuesta por triplicar en una década el censo de viviendas en el municipio.
La Secretaría Xeral de Ordenación do Territorio e Urbanismo desaprueba que el municipio pase a contar con 12.800 residencias en 10 años, luego de plantear 9.814 en el suelo residencial, áreas de expansión y núcleos tradicionales, una vez que, según los datos del Instituto Nacional de Estadística (INE), Cruces tenía en 2001 un total de 2.993 casas y un censo de 6.475 vecinos. La consellería advierte también que “a evolución da poboación amosa unha dimámica demográfica negativa” y advierte que el Plan Xeral carece de un estudio detallado sobre el crecimiento del parque de residencias “que xustifique as necesidades de vivenda para un horizonte temporal de 10 anos”, explica. El gobierno gallego objeta la compatibilidad de usos remitida por el concello en lo que respecta a la creación de nuevos desarrollos residenciales, en una zona donde se pretende potenciar el uso industrial e invita al gobierno local a justificar la clasificación como suelo urbanizable empresarial instalaciones tan aisladas entre sí. Y apercibe al ejecutivo sobre la previsión de crear otro polígono industrial en Sabrexo, una vez que, tal y como recoge el estudio de sostenibilidad del plan, pueden ocasionarse impactos en el paisaje de este entorno.
Urbanismo incide en que no existe una correspondencia entre el crecimiento proyectado y la capacidad de las redes de servicios de abastecimiento y saneamiento, además de reclamar que el Plan Xeral debe concretar las actuaciones a llevar a cabo para adaptar la propuesta futura a las infraestructuras actuales. Apunta que se deben calificar como sistemas generales las depuradoras de agua y depósitos municipales y considerar como sistema general viario la glorieta situada al norte del suelo urbano y aclarar su conexión con la carretera autonómica.

Fontao

Por otro lado, la Xunta reclama al concello que concrete la clasificación del suelo del plan especial del poblado minero de Fontao y revela errores de identificación de edificaciones tradicionales en los núcleos de: Añobre, Brandomés, Pinlle, Combarro, O Valado, A Seara, Castro de Cumeiro, Fontacarda, Asorei (sur), Orza, Pastoriza, Sobreiras, A Agra, Os Camanceiros, O Pazo, Lamego y Gueiral. En este sentido, Urbanismo destaca que la propuesta municipal no recoge las construcciones de forma individualizada, sino que conjuntos de edificaciones diversas épocas bajo un mismo perímetro identificadas como una construcción tradicional. Y dice que en al menos cinco núcleos ni siquiera figuran las casas tradicionales, por lo que no se puede comprobar su delimitación.


Aprobada a reforma da Lei do Solo que regulará o rural galego

Escrito por mpierres o 3 Xaneiro 2010

La Opinión de la Coruña - 31.12.09

O Consello da Xunta aprobou onte o anteproxecto de modificación da Lei do Solo, co que se ampliarán os tipos de núcleos rurais e as competencias dos concellos e cos que o Goberno pretende “simplificar e facilitar” a elaboración dos planeamentos urbanísticos municipais. O texto será remitido ao Parlamento na primeira semana de xaneiro e debatirase en pleno en febreiro.

Segundo este novo texto, os núcleos rurais serán de catro tipos e as corporacións locais verán incrementadas as súas competencias urbanísticas e poderán outorgar licenzas para ampliar naves e cortes en solo rústico. Unha das novidades que achegará esta reforma é a redución da tramitación autonómica nos plans de ordenación municipal. De feito, o texto prevé rebaixar un terzo-de tres a dous meses - os prazos de cada intervención da Xunta nos procedementos de aprobación, a excepción da aprobación definitiva dos PXOM, que se manterá en tres meses. Ademais, a avaliación ambiental tramitarase de forma unitaria no plan.

Axilidade

A nova norma, que modificará 44 dos 237 artigos da lei, buscará unha “maior cooperación” entre os diferentes departamentos para evitar duplicidades. Tamén pretende incrementar a colaboración entre administración autonómica e local delegando competencias nos municipios. Así, os Concellos poderán dar luz verde-sen necesidade de autorización autonómica previa - a toda aquela obras directamente “vinculadas” cunha explotación de recursos naturais, como naves ou cortes. A reforma tamén suporá unha “maior axilidade” na otorgación de licenzas en solo rústico para obras maior-as que requiren proxecto técnico completo - xa que se reducirá un 60% o tempo máximo de concesión de licenza. Na obras menores, o prazo reducirase un 80%.

A futura lei establecerá que serán os propios plans dos municipios os que establezan o réxime urbanístico dos núcleos rurais. Así, fixa catro tipos de núcleos rurais. En primeiro lugar, figura o núcleo rural histórico tradicional, ademais do núcleo rural consolidado, limitado polo grao de consolidación da edificación que será igual ou superior ao 50% da superficie. Como novidade, incorpora o núcleo rural non consolidado-no que o grao de consolidación da edificación situarase entre un 33 e un 50% - así como o núcleo rural complexo, caracterizado pola concorrencia e compatibilidade de características propias do núcleo tradicional e de calquera dos outros dous establecidos.

Segundo a Xunta, esta reforma permitirá regular os 30.000 núcleos de poboación do rural galego e, en especial, os máis de 10.200 núcleos que teñen, polo menos, dez edificacións. O Goberno galego xustificou o “constrinximento” na reforma deste dado o “bloqueo” urbanístico actual, pois case o 80% dos municipios teñen o seu plan nalgunha fase de tramitación, algúns deles desde “fai 30 anos”.

O decreto do galego e a Lei do Solo chegan ao último Consello do ano

Escrito por mpierres o 3 Xaneiro 2010

reunion-conselloEl Correo Gallego - 30.12.09

Un dos temas máis delicados sobre a mesa de Alberto Núñez Feijóo llegóhoy á última sesión do Consello da Xunta do ano. A reunión do presidente co seu equipo abordou o borrador do novo decreto do galego no ensino e a proposta de reforma da Lei do Só. Foi, por primeira vez desde que Feijóo chegou á Xunta, nunha sesión de tarde, a partir das 17 horas, e tamén por primeira vez en San Caetano.

Ata agora, o presidente e seus conselleiros reuníranse nas dependencias do pazo de Raxoi, na praza do Obradoiro, onde hoxe mesmo, tamén desde as cinco da tarde, a plataforma Queremos Galego convocou unha concentración para manifestar o seu rexeitamento ao que dan por seguro que será un paso atrás sen precedentes na normalización e defensa da lingua de Galicia.

Feijóo acabou ademais o ano estreando a polémica sala de Consello de San Caetano, que lle custou ás Bipartitas duras críticas en plena campaña electoral pola factura millonaria que acompañou á súa reforma. Pérez Touriño non chegou nunca a usara e ata hoxe tampouco fixoo Feijóo, que encargou adaptacións técnicas.

Ata agora, o mutismo da Xunta en torno á reforma do galego foi case total. O secretario xeral de Política Lingüística limitouse a dicir que será flexible e o presidente, que se axustará ao programa electoral do PPdeG, que establece que ao final da lexislatura a metade dos centros impartan un ensino trilingüe, cun terzo das materias en español, outro en galego e outro en inglés. Este último, porén, expon dificultades, xa que non hai suficiente profesorado formado para impartir materias non lingüísticas nun idioma estranxeiro. Por iso, dáse por feito que parte da flexibilidade á que lle apela podería darse nese punto.

Outro referiríase a que o alumnado de Educación Infantil aprenderá a ler e escribir na lingua que elixan a maioría dos pais de cada aula.

Feijóo prometeu na campaña electoral un novo decreto do galego no ensino que substitúa o actual, que só ten dous anos, e que estableceu que polo menos o 50% da docencia impártase en galego. A porcentaxe recóllese no Plan de Normalización Lingüística aprobada no Parlamento durante a etapa de Manuel Fraga como presidente, pero o novo PPdeG ve nel unha imposición do galego.

Malia este punto de partida, os xestos de Feijóo seguen sen convencer Galicia Bilingüe. Tras ‘coqueteos’ en plena campaña, o colectivo que preside Gloria Lago augura que o novo decreto “será un placebo” e teme que Feijóo lle distancie da “literalidad “das súas promesas electorais. Pero o maior descontento dáse entre os colectivos de defensa do galego. Ademais da concentración de hoxe, Queremos Galego chama a unha folga na educación o 21 de xaneiro.

Un so denunciante pon en Vigo case 2.000 casas ao borde do derribo

Escrito por mpierres o 21 Decembro 2009

El Pais - 20.12.09

“Aos dous fixéronnos sufrir moito. E como consecuencia, métesche na roda e xa non podes saír”, aduce Eulogio Abeleira para explicar a súa condición de pleitista urbanístico en municipios das Rías Baixàs, nos que do mesmo xeito que Eduardo Canabal presenta decenas de denuncias contra ilegalidades urbanísticas que adoitan acabar en sentenzas de derrubamento. A Abeleira precédelle nesta dedicación Canabal e tamén lle sumou á causa Josefa Gallego en Nigrán ao fío dun atroz acoso veciñal.

Canabal e Abeleira son xa personaxes con historia e marca. O primeiro gañoulle cen preitos ao Concello de Vigo, grazas ao cal hai entre 1.500 e 2000 vivendas con orde de derrubamento. Consúltanlle promotores e avogados e diso vive, da súa asesoría urbanística. Abeleira tamén asesora-”sen cobrar, aínda que podería”- pero sobre todo presta o seu nome para agochar a identidade doutros denunciantes que non queren significarse entre os seus veciños, de aí o graneado de denuncias, a centenares, nos concellos do sur de Pontevedra. Atascan os servizos urbanísticos e xurídicos municipais e “traban” o funcionamento da Fiscalía de Pontevedra, aínda que do arsenal de Abeleira só prospera entre o 2% e o 3% das denuncias.

Canabal ten ao Concello de Vigo contra as cordas desde fai 15 anos: “Se recoñecen os danos que me fixeron e pídenme desculpas, retiro os contenciosos”, afirma. “E que me paguen as minutas, conservo todas as facturas”, engade como condición do seu compromiso. Os dous asumiron o exercicio da acción popular que lles permite a lei. “Non habería denuncias se non houbese ilegalidades”, aducen. E hainas en volume suficiente para encontrar branco incluso disparando ao tuntún.Pero, sobre a acción popular, tratándose de urbanismo, o experto Ramón Martín Mateo, da Universidade de Alacante, destaca que no conxunto de España “a transcendencia práctica deste tipo de accións foi reducida. É problemático que por razóns puramente cívicas e altruístas unha persoa embárquelle en custosos litixios”, explica na obriga ambiental do sector público. E engade: “Non foron illadas as manifestacións patolóxicas da aplicación desta normativa na que se basearon extorsións e chantaxistas para esixir cantidades a promotores ás veces en sintonía co ordenamento, pero aos que as perspectivas dun custoso e prolongado proceso xudicial alarmaba, sobre todo á hora de vender os inmobles”.

Esta é a impresión que persegue a Canabal e Abeleira e na que escudan as súas zonas de sombra e misterio. Pero nin chantaxistas nin extorsionadores, aseguran ambos os dous. “Que o denuncien, se teñen probas”, retan. Ninguén fixoo ata hoxe, aínda que houbo algúns amagos “para quentar o caldo das calumnias e a maledicencia”. “Nunca denunciei a ninguén, só aleguei contra a planificación urbanística”, di Canabal. Como asesor, iso si, dálle a todo o que lle pidan os seus clientes, e diso vive desde fai moitos anos. “Sempre me adiquei ao urbanismo, son técnico superior proxectista”. E tampouco se sente responsable de que “outros vaian utilizando” o seu nome “para facer chantaxes”.

Os dous coñecen de corrido a complexa normativa urbanística e o dereito concomitante que precisan. A Organización de Colectivos Veciñais de Vigo abriu no 2002 unha cuestación para recadar 1.200.000 pesetas. “Informados das carencias económicas do cidadán Eduardo Canabal, a fin de poder executar e presentar as correspondentes demandas emanadas de resolucións habidas nas súas denuncias urbanísticas”. Xa se gañara entón a condición de pleitista. Abeleira tardaría aínda un par de anos en desembarcar. Os dous fixérono por motivos análogos. Canabal empezou reclamando contra un edificio que lle ían a construír diante, en zona verde, e tiráballe as vistas, na desembocadura dos Lagares. Abeleira comprara un apartamento na Armona (A Guarda) e no 2004 quiso bloquear a propiedade das instalacións comúns a novos veciños para os que construíron apartamentos no lugar dun centro comercial. A vindeira tanda de derrubamentos na Guarda serán eses oito apartamentos.

Meterse en preitos, aos dous no seu momento, saiulles caro. Políticos e promotores conxuráronse, din, para levalos á asfixia económica. Canabal perdeu unha empresa de calefaccións e Abeleira, a súa construtora. Pero Canabal encontrou un mentor distinguido, Abelardo Pardo, que foi secretario municipal de Vigo, patanegra do Concello ata a súa xubilación e sinuoso concelleiro do PP. Defendeulle no preito aquel polas vistas, nos primeiros anos 90. Ambos os dous foron despois os cabezas máis representativas dunha presunta trama de corrupción, con evidentes conexións no Concello pero que nunca chegou a instruírse. Entón Canabal iniciaba os procedementos que demostraron a vulnerabilidade xurídica daquel Plan Xeral de 1993 que se aprobou coa abstención de Pardo.

O pleitista non cre que agora poidan legalizarse as 25 ou 27 actuacións que el impugnou e que se achan en fase de execución de sentenzas porque “para que cumpran, terán que aplicar todas as leis en vigor promulgado desde entón, como a do Hábitat, e os edificios non son de plastilina”. Aínda que non cre que os propietarios dos piso sexan inocentes “porque sabían o que había e, se non, que reclamen aos promotores que se os venderon”, insiste en ofrecer o seu pacto: retirada de todos os recursos a cambio de desculpas, recoñecemento dos danos inflixidos e pagamento das minutas, “que é menos do que o Concello leva gastado en costas procesais e do que se van a gastar para acomodar e legalizar as actuacións: 240.000 euros por cada proxecto”. Ao seu xuízo e para colmo, “o plan actual é aínda peor, moito máis fácil de tumbar que o anterior”. Persoalmente non hai impugnado nada do mesmo, pero en tanto que asesor axudou a que outros o fagan, “e ten máis de 100 recursos expostos”.

Houbo algún día en que a Fiscalía tivo que instruír ata cinco denuncias, máis de cen cada ano. “Dannos un traballo tremendo, e a inmensa maioría arquívanse”, di un fiscal. “No 99,99% das miñas denuncias hai unha irregularidade detrás”, defende Abeleira. “Que sexa delito ou non, xa non me corresponde a min dicilo.

A súa chispa prendeu, por citar o caso de máis empaque, no Talaso Atlántico, un hotel-balneario construído en Oia ao abeiro dunha ordenanza que o Concello non publicou. “Dixen que ma ensinásen e sacáronme un folio dun caixón, sen sinatura, selo ou cabeceira de nengún tipo. Coma se a fixese eu mesmo na casa”, conta Abeleira. “E para colmo, nin sequera cumpría esa ordenanza: autorizaba baixo e dúas plantas e o edificio ten baixo máis sete”. Está taxado en 2000 ou 3.000 millóns de pesetas e nun prazo de dous meses Abeleira pedirá a execución do seu derrubamento. El, segundo cre, xa pasou o peor neste caso: “Mandáronme a un par de matons, a intimidarme, e andei un tempo con protección policial”. Nunca retirou ningunha denuncia-logo ningunha foi moeda de cambio para o chantaxe - e desmente que pedise ao ex alcalde da Guarda Alonso Riego ser asesor urbanístico municipal. “Unha mentira sen o menor fundamento. Lle arquivárono no xulgado e agora ten o preito na Audiencia Provincial”.

Precisamente en Oia traballou como asesor urbanístico Canabal, “antes de perpetrarse a actual desfeita”, como nos demais concellos, por culpa de alcaldes, concelleiros e funcionarios “que fan favores clientelares, a vista gorda coas ilegalidades dos seus compañeiros, non avisan das cargas aos que compran casa e que non deixan de repartirse o pastel porque ninguén, porén o que xa caeu, foi sancionado ou condenado por ese motivo”, acusa. Os dous pleitistas cultivan a súa amizade na Guarda, sede do Grupo de Opinión A Guarda, a asociación que axita e tramita as denuncias-”eu son o único que sabe cantos somos e non vouno a dicir”, di Abeleira-. Canabal, pola súa banda, retirouse do seu labor de asesor dos afectados pola anulación de 21 licenzas, e subseguintes derrubamentos, nese concello: “Estou farto de aturar coas suspicacias, coma se eu fóra o estafador”.

A Estrada instará á Xunta a que recurra a anulación da súa actual normativa urbanística

Escrito por mpierres o 15 Decembro 2009

expo-pxom-estradaFaro de Vigo - Deza/Montes/Tabeirós 15.12.09

A Xunta de Goberno Local da Estrada acordou na súa sesión de onte instar á Xunta de Galicia a recorrer a sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) que anula o decreto 207/2006 da administración galega en virtude do que se procedeu á suspensión das Normas Subsidiarias de planeamento municipal, confeccionadas no 1978 por Juan Rico Lenza, e impulsouse unha normativa provisional para o municipio ata a aprobación do novo Plan Xeral de Ordenación Municipal (PXOM), en fase de tramitación e actualmente cumprindo co seu período de exposición pública.
O xefe do executivo estradense, o socialista José Antonio Dono, e a titular do departamento municipal de Urbanismo, a edil Irene Aguiar Lale, reuniranse mañá ás 14.00 horas coa secretaria xeral de Urbanismo, Encarnación Rivas, baixo a pretensión de abordar a situación legal na que se encontra o Concello da Estrada despois da citada resolución xudicial que anularía a normativa que actualmente rexe o urbanismo estradense. Esta reunión foi solicitada polo goberno local o pasado venres, despois de que transcendese a anulación por parte do alto tribunal galego do referido decreto da Xunta.
O alcalde quiso realizar na xornada de onte un “chamamento á prudencia” neste sentido. “Hai que evitar lanzarse a especulacións sobre o que pode acontecer agora. En primeiro lugar, queremos coñecer o pronunciamento da Xunta de Galicia sobre os pasos que ten pensado dar daquí en diante, comezando pola opción de presentar recurso á sentenza”.
Cabe lembrar que contra a aludida resolución da sección segunda da Sala do Contencioso-administrativo do TSXG a Xunta de Galicia ten aínda aberta a opción de presentar un recurso de casación ante o Tribunal Supremo, unha acción pola que avoga o goberno estradense en virtude do acordo adoptado onte en comisión. O Concello non ten oportunidade de recorrer esta sentenza, derivada do recurso interposto por un grupo de veciños da Estrada vinculada á Agrupación Estradense para a Defensa do Rural e ou Urbano (Aedru), na medida en que a administración municipal non foi unha das partes neste proceso xudicial.
José Antonio Dono tamén quiso lembrar onte que “é a Xunta de Galicia a que ten as competencias normativas en materia de urbanismo, polo cal correspóndelle a ela definir en que situación estamos na actualidade”. O primeiro edil avanzou así mesmo que os servizos xurídicos municipais encóntranse nestes momentos estudando a sentenza con detemento á espera de que se traslade desde a Xunta a información definitiva tras a reunión que Dono e Aguiar manterán coa secretaria xeral.
Ao día seguinte de que se coñecese publicamente a resolución do TSXG fontes pertencentes á Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas informaron de que a administración autonómica se encontraba estudando o contido da sentenza ditada polo TSXG. A consellería descartou pronunciarse sobre este asunto ata concluír esta análise.
Desde o goberno local recoñeceuse a “grave” situación xerada e fixose fincapé en que contribúe a xustificar a necesidade de sacar adiante canto antes o novo Plan Xeral. O alcalde apelou a que veciños e políticos actuen de maneira responsable para contribuír á aprobación do documento urbanístico. A oficina habilitada para a exposición do plan continuará atendendo as dúbidas dos cidadáns ata o vindeiro luns, 21 de decembro, xornada na que se pechará a fase de información pública.

Hoxe día 10 de Decembro, reunión da Comisión de Planeamento

Escrito por mpierres o 10 Decembro 2009

Hoxe,  xoves día 10 de Decembro as 19:00 h, celebrarase unha reunión da Comisión de Planeamento, á que poden acudir todos aqueles colexiados que o desexen , e na que se tratarán os seguintes puntos :

1. Análise e propostas de alegacións ao P.X.O.M. de A Estrada .

2. Análise e propostas de alegacións ao Proxecto de modificación puntual do PEPRICA para museización de restos arqueolóxicos en Pontevedra.

3. Achega de propostas para a nova lei do solo de Galicia.

4. Rogos, preguntas e proposicións.

Primer plan de infraestructuras para a Universidade de A Coruña

Escrito por mpierres o 10 Decembro 2009

El Pais- A Coruña 10.12.09

Contar con núcleos rurais que sobreviven nas inmediacións dun campus é un gran valor que a Universidade debe “conservar” e “potenciar”. Esta é unha das directrices recollidas no Plan Director de Infraestruturas da Universidade da Coruña, que onte recibiu o vicerreitor responsable da área, Xosé Luis Martínez Suárez. O plan, o primeiro que se realiza en Galicia, é un estudio das necesidades de desenvolvemento e reforma do espazo universitario. “A educación é un feito espacial, de como deben ser as relacións humanas”, asegurou o redactor do documento, o arquitecto Pablo Campos Calvo-Sotelo. Os veciños dos núcleos tradicionais que rodean o campus consideran unha ameaza a expansión dos equipamentos universitarios, entre eles as vivendas. “O que di o plan é todo o contrario, que hai que conservalos e potencialos”, di Campos.

O plan analiza cómo optimizar a relación entre a universidade, os seus campus na Coruña, Oleiros e Ferrol, e a cidade - rexión urbana na que están inseridos. Ademais, estuda a recalificación interna do espazo universitario, e a recalificación funcional, para adaptalo á escala humana. “Hai que evitar que os campus sexan polígonos docentes que se baleiran ao caer a tarde, cidades pantasma durante as vacacións. Elviña, por exemplo, necesitaría unha ágora, un espazo común”, apuntou Campos. A adaptación ao Espazo Europeo de Educación Superior comporta a redución do espazo adicado a aulas.

O BNG pide no Congreso que cambie a Lei de Costas

Escrito por mpierres o 9 Decembro 2009

loiraEl Correo Gallego - 09.12.09

O BNG quere salvar a varios núcleos costeiros galegos nos que as casas están pegadas ao mar. Os deputados nacionalistas no Congreso, Francisco Jorquera e Olaia Fernández Davila, rexistraron na Cámara Baja unha proposición de lei para modificar a normativa estatal de Costas. O obxectivo é acabar coa inseguridade “xurídica” destes asentamentos.

A Lei de Costas establece unha servidume de dominio público marítimo terrestre de 20 metros para o solo cualificado como urbano antes da entrada en vigor desta normativa, mentres que para o resto do territorio a servidume de protección do litoral establécese nos 100 metros. Os deputados do BNG lembran que en Galicia esta aplicación legal suscita unha “problemática” derivada da existencia de numerosos municipios que contan con asentamentos de poboación tradicional, situados na costa desde o século XIX e vinculados a actividades pesqueiras. Segundo informou onte o BNG nun comunicado, a entrada en vigor da lei deixou afectados a estes núcleos pola servidume de 100 metros en lugar dos 20 metros que fixa o texto legal para solos urbanos. O problema é que a normativa de planeamento municipal asignounos como solo non urbanizable, malia reunir os requisitos “para ser cualificados como solo urbano”. Nesta situación encóntranse asentamentos de Marín, Illa de Arousa, Ribeira, Moaña, Redondela, Pobra do Caramiñal ou Malpica.

A Xunta, en uso das competencias exclusivas que marca o Estatuto, aprobou (co Bipartito e por unanimidade do Parlamento) unha modificación de lei autonómica 9/2002, de Ordenación Urbanística e de Protección do medio rural de Galicia, para solucionar esta situación.

Sen embargo, o Estado presentou un recurso de invasión de competencias á Disposición Adicional Segunda da Lei Autonómica de Vivenda de Galicia. “Esta disposición establece unha saída legal para os núcleos preexistentes de carácter tradicional afectado por un erro na clasificación urbanística” municipal, manifestan os nacionalistas na súa iniciativa.

Jorquera e Davila subliñaron que este cambio proporcionara unha resposta idónea á grave problemática”. Por iso, o BNG demanda nunha proposición de lei que se incorpore á Lei de Costas a regulación específica das particularidades dos asentamentos de poboación tradicional no litoral galego, recollida na lexislación autonómica, co obxectivo de dotar de “coherencia” á regulación destas situacións e “evitar as posibles dificultades” interpretativas que xeren inseguridade xurídica.

MARÍN

200 casas cun futuro incerto

Máis de 200 casas de cinco núcleos costeiros de Marín encóntranse nunha situación de inseguridade xurídica pola aplicación da Lei de Costas. Os veciños de L oira, Aguete, Mogor, Teoira e Casás viven inmersos nun conflito. Sobre eles poderían recaer cuantiosas multas por reformar os seus fogares sen contar coa licenza do Goberno central. O problema remóntase a 1988 cando se aprobou a Lei de Costas. Os núcleos rurais situados a menos de 100 metros da liña marítima tiñan que comunicar ao Ministerio a súa “preexistencia”. Pero o Concello non enviou a documentación, co que as casas quedaron dentro da servidume de dominio público-e polo tanto propiedade do Estado - que se establece entre os 20 e os 100 metros do litoral.

Alleos a esta situación os veciños acometeron a obras nas súas casas xa que descoñecían que tiñan que pedir permiso a Madrid. A partir do ano 2003 os inspectores de Costas empezaron a abrir expedientes por realizar reformas estruturais nas vivendas. As multas poden chegar ata os 3.000 euros mensuais, segundo aseguraron fontes do concello de Marín. Desde o Concello reclámase á Ministra de Medio Ambiente, Medio Rural e Marino, Elena Espinosa que solucione a situación xa que os veciños non poden estar indefensos ante un erro administrativa misión no pasado.

A ordenación do territorio prevista para este ano atrásase ata o 2011

Escrito por mpierres o 1 Decembro 2009

La Voz de Galicia -01.12.09

A decisión da Xunta de repetir a tramitación ambiental das directrices de ordenación do territorio trastornará en profundidade o cronograma que manexaba Feijoo para dar luz verde ao documento que establecerá as liñas mestras do modelo de expansión urbanística do país. A instancias dos servizos xurídicos, o Executivo acordou fai dúas semanas reconducir o expediente para emendar os defectos administrativos que achaca á xestión do bipartito, por «non cumprir vos prazos estipulados nin a lexislación ambiental». Esta medida, anunciada cando xa expirara o prazo do primeiro semestre de mandato que Feijoo comprometeu na súa investidura para aprobar as directrices, implicará un atraso adicional de polo menos seis meses sobre o novo calendario fixado polo Goberno, que pensaba ter listo o regulamento en maio, coincidindo co plan do litoral.

Este novo escenario posporá a aprobación das directrices ata finais do 2010 ou principios do 2011, de acordo coas novas previsións do departamento de Agustín Hernández, que descartou finalmente a opción de seguir adiante coa tramitación do bipartito. Con todo, trátase dunha decisión que afecta ao percorrido administrativo do documento, e en consecuencia aos prazos para a súa entrada en vigor, pero non ao contido central dun texto que chegará con máis de sete anos de demora sobre o establecido na Lei do Solo 9/2002.

Os pasos da tramitación

A repetición do proceso iniciouse xa coa remisión do novo documento ao órgano ambiental competente, coa consecuente apertura do período dun mes estipulado para as consultas ambientais, que expirará o día 23. O seguinte paso será elaborar o novo documento de referencia e, despois, o informe de sustentabilidade ambiental. Unha vez que Medio Ambiente solicite o informe a Facenda, aprobarao inicialmente e, xunto co informe de sustentabilidade ambiental, abrirá un período de dous meses de exposición pública e audiencia a Administracións e entidades. Analizadas as alegacións, Medio Ambiente habilitará tres meses para elaborar o documento para a súa aprobación e redactar a memoria ambiental. Co novo informe de Facenda, e incorporadas xa as modificacións correspondentes, o conselleiro de Medio Ambiente aprobará de forma provisional as directrices, para o seu envío ao Consello da Xunta e ao Parlamento. Aínda que o documento terá unha tramitación na Cámara, será o Consello o que decida a súa aprobación definitiva en forma de decreto.

Entre a «incorrecta actuación administrativa» que o Goberno achaca ao bipartito figura a redución a 15 días naturais do período dun mes para as consultas previas ao documento de referencia, que ademais non foi incluído na web de Medio Ambiente. Aínda que o defecto «máis grave» que imputa a consellería é a aprobación inicial un día antes da emisión do documento de referencia polo órgano ambiental.

That lineage can be seen in the Rolex Oyster fake watches Perpetual's straightforward and practical design. Legibility is cheap ralph lauren shirts strong and the dial design offers nothing more than is necessary to display the time.