replicas de relojes
replicas de relojes splash
Publicado por admin o 7 Xuño 2011

Presidente: D. Manuel Abelleira Argibay  presidente.pontevedra@coag.es
Tesoreira: Dña. María Pierres López tesorera.pontevedra@coag.es
Secretario: D. Anselmo Villanueva Peón secretario.pontevedra@coag.es
Podedes contactar directamente coa Xunta Directiva a través da seguinte dirección de correo:
xd.pontevedra@coag.es

 

“Fronte á crise cómpre innovación e talento”

Escrito por mpierres o 31 Agosto 2010

isabel-aguileraEl Correo Gallego - 29.08.2010

ISABEL AGUILERA, UNHA DAS 50 EXECUTIVAS MÁIS INFLUENTES DO MUNDO

Só dúas españolas gañaron o dereito a figurar na lista Fortune das 50 executivas máis influentes do mundo. Isabel Aguilera (Sevilla, 1960), arquitecta e urbanista, consultora…, é unha delas. Xa en 2001, The Wall Street Journal a incluíu no seu top 30 de empresarias europeas tras situar a Dell Computer como empresa líder do sector no vello continente. Entre outras responsabilidades, Aguilera foi directora xeral de Google Iberia, directora xeral de Operacións de NH hoteis ou presidenta de General Electric España. Actualmente é conselleira de Indra, Meta 4 e International Laureate Education Inc. Segundo Aguilera, “calquera receita de éxito empresarial terá que incluír necesariamente innovación, tecnoloxía, talento e traballo en equipo. A clave da competitividade reside na coordinación deses talentos, saberes, capacidades e puntos de vista, e no valor da marca”.

Como describiría este período que vivimos?

Como unha época non só de crise, senón tamén de incerteza, de escaseza de recursos e talento, na que cada vez é máis difícil diferenciarse e ser competitivo.

A que alude exactamente con innovación?

Innovar non é máis que mirar as cousas desde outra perspectiva e empresas como Google dannos posibles pistas respecto diso… Vivimos coa clasificación de grande, pequeno, mediano, como no conto dos tres osiños, segmentando o globo en países desenvolvidos, subdesenvolvidos ou en vías de desenvolvemento. Esta distribución está obsoleta. A cambio, propoño distribuír os mercados na área de competencia global que é hoxe o mundo en: países ricos en materias primas (commodities), países ricos en persoas ou man de obra; e, para rematar, países ricos en tecnoloxías e educación…

En cal está España?

Aínda que nalgúns aspectos España podería estar máis próxima a unha ou outra división, se nos atemos ao marco descrito, na maioría dos sectores e/ou negocios o bloque no que nos toca competir é necesariamente no da innovación baseada na tecnoloxía, a educación ou a formación avanzada. Se consideramos os nosos mercados e as súas respectivas contornas baixo esta óptica, talvez a nosa forma de facer negocios, planificar ou innovar sexan diferentes. Con todo, é imprescindible detectar, ‘cazar’ e monitorizar posibles tendencias globais (actividade denominada cool hunting), como o incremento de poboación, a necesidade imparable de enerxía, o consumo responsable ou a preocupación ambiental. É dicir, desafíos e, á vez, oportunidades…

E que oportunidades concretas percibe?

España está ben situada en enerxías renovables, auga ou saúde. No sector das renovables, hai compañías con vocación exportadora que contan non só co recoñecemento de EEUU, senón que son as súas primeiras provedoras… España é tamén un país rodeado de auga –máis aínda, se pensamos en Portugal e traballamos en clave peninsular…– e, á vez, un país seco, no que a poboación non sempre se radicou onde está a auga. Aí está o acueduto de Segovia!

Que outros nichos potencialmente rendibles hai?

España dispón tamén dun sistema de saúde reputado. Non sei se suficientemente planificado, pero que sae ben parado en calidade, accesibilidade ou carácter universal. Aínda así, queda moito por desenvolver se se teñen en conta as novas tecnoloxías en proceso de implantación ou se o que se pretende é máis eficiencia ou satisfacción. Hai que promover, promocionar e investir en talento e I+D; pero, sobre todo, perseverar en tales esforzos… E temos outro activo importante: o idioma.

Os novos filóns da innovación: as cidades

O groso dos orzamentos públicos están asignados a nivel de cidade: “O escenario máis próximo ás persoas e no que se adoitan concentrar todas as solucións aos seus problemas e necesidades, tanto cuantitativas como cualitativas… Nos meus tempos en Google, o 70% das procuras en internet eran rastrexos próximos: restaurantes, rúas…, ou temas que nos son afíns como persoas”, afirma Isabel Aguilera. O crecemento da poboación e a concentración urbana xeran unha longa lista de problemas e preocupacións, “ítems cuantitativos que a innovación contribuirá a liquidar de xeito máis competitivo, eficiente e sostible alí onde haxa posibilidades de negocio”. Pero hai outros retos determinantes, “susceptibles á súa vez de innovación, e aos que ninguén está disposto a renunciar: os niveis de calidade de vida; é dicir, estándares como a calidade da auga –un recurso escaso do que se dispón de xeito continuo…–, máis e mellores coberturas de saúde ou niveis superiores de educación…”.

E á mantenta das súas afirmacións, que é preciso innovar en tales áreas?

Planificación, formación e información; e, por suposto, colaboración activa entre estamentos, entre o público e o privado e as universidades. Nesta última época falouse moito de responsabilidade social das empresas ou de responsabilidade social corporativa (RSC) e é certo que teñen tal responsabilidade; con todo, os cidadáns temos tamén a responsabilidade de participar nas decisións que nos incumben.

E como se articula esta colaboración?

Non existe unha receita infalible sobre que podería facer cada unha
das partes para contribuír a esa competitividade. Sabemos o que, o porqué e que hai que facelo xa… O único que resta é o como.

Por exemplo, solucións enerxéticas eficientes, respectuosas coa contorna?

Sen eficiencia, o consumo será maior; Con todo, se non se coidan as emisións, volveremos ter un impacto negativo noutras áreas. Pero hai unha razón numérica: a ineficiencia supón gastar máis recursos, distraéndoos doutras necesidades cualitativas. Cada comunidade terá que decidir que mix enerxético ou de auga é máis adecuado ou que equilibrios múltiples de xestión terá que establecer neses orzamentos, sobre todo locais…

Con que criterios se poden tomar decisións así?

Integrando distintos coñecementos e conceptos imaxinativos ou innovadores chegaremos a solucións completas non só a nivel de equipamento urbano, senón tamén a nivel de cada vivenda… O consumo privado responsable é insuficiente para conseguir un abaratamento; no entanto, non se pode desprezar, entre outras cousas porque promove cultura. O cambio cultural é o máis difícil de cambiar nun proceso e o que leva máis tempo…!

Edificar a escala humana podería ser unha contribución respecto diso?

É posible que a nivel arquitectónico se perdeu horizontalidade en beneficio da verticalidade, cos consecuentes efectos na planificación urbanística. Aínda así, non todo é branco ou negro: a verticalidade xera uns problemas e a horizontalidade outros… Non hai solucións únicas que garantan éxito ao 100%.

A duración dunha lexislatura non é un obstáculo á hora de planificar?

É difícil coordinar vontades políticas en termos de curto prazo… As grandes multinacionais establecen un ou dous obxectivos de xestión de alcance corporativo para un determinado período e tres ou catro por país. A partir deses retos, cada membro organiza o seu traballo. Quizais sexa o momento de pórse de acordo e elixir áreas clave de competencia, establecer algún obxectivo superior a nivel de país, comunidade ou concello, e remar todos na mesma dirección…

Quizais aprendan así os políticos a traballar dalgún modo en equipo…

As solucións a esta crise fundamentaranse necesariamente na cooperación e a colaboración. Os políticos teñen que aprender a renunciar a parte dos seus intereses en prol do ben común, que se supón que é a máxima aspiración dos que se dedican á cousa pública. Só así poderán definir obxectivos, propor plans de acción e empregar procedementos ou tecnoloxías de xestión propios da empresa privada.

As conurbacións ou mancomunidades poden contribuír a esa eficiencia?

Vivimos nun mundo cheo de paradoxos, un deles é a simultaneidade do global e o local: fálase de mercadotecnia one to one ou de trato individualizado; con todo, máis ca nunca, é preciso colaborar, asociarse… Con frecuencia, sen masa crítica é imposible materializar un proxecto eficiente e o que non ten sentido para un concello pequeno si o ten para varios…

E que tipo de compromiso propón a nivel individual?

No mundo anglosaxón, os cidadáns non se limitan a pagar impostos senón que dedican tempo, recursos ou pensamento para que a cidade sexa máis competitiva.

Podería precisar algunha iniciativa concreta?

Se buscamos eficiencia, haberá que contribuír cun consumo responsable, reciclando, equilibrando comodidade nos desprazamentos con transporte público ou con medios menos contaminantes… Cremos que os recursos son ilimitados e o certo é que, ademais de limitados, son caros… Queda moito por facer, xa que logo, no que respecta á cultura ou a transmisión de valores.

Tags: ,

Artigos semellantes
Publicado en Novas

One Response to ““Fronte á crise cómpre innovación e talento””

Trackbacks

  1. veredes

Deixar unha resposta

That lineage can be seen in the Rolex Oyster fake watches Perpetual's straightforward and practical design. Legibility is cheap ralph lauren shirts strong and the dial design offers nothing more than is necessary to display the time.