replicas de relojes
replicas de relojes splash
Publicado por admin o 7 Xuño 2011

Presidente: D. Manuel Abelleira Argibay  presidente.pontevedra@coag.es
Tesoreira: Dña. María Pierres López tesorera.pontevedra@coag.es
Secretario: D. Anselmo Villanueva Peón secretario.pontevedra@coag.es
Podedes contactar directamente coa Xunta Directiva a través da seguinte dirección de correo:
xd.pontevedra@coag.es

 

Archivado en 29 Novembro 2009

O Guggenheim convoca un concurso fotográfico a través do Facebook

Escrito por mpierres o 29 Novembro 2009

ABC - 17.11.09
guggenheimO Museo Guggenheim Bilbao organizou un concurso fotográfico sobre arquitectura no que os participantes deberán «colgar» as súas imaxes na páxina que o museo ten na rede social Facebook.
Segundo informou hoxe nunha nota este centro de arte moderna, o certame forma parte das actividades organizadas con motivo da exposición do arquitecto estadounidense Frank Lloyd Wright (1867-1959), autor do edificio Solomon R.Guggenheim Museum de Nova York.
O concurso, dirixido tanto a afeccionados como a profesionais e de carácter internacional, premiará as fotografías que mellor reflicten a integración de construcións, edificios ou elementos arquitectónicos na paisaxe, seguindo un dos principais axiomas da carreira de Wright.
O prazo para «subir» as imaxes á páxina do Guggenheim na rede social Facebook comeza hoxe e prolongarase ata o 31 de xaneiro de 2010.
Todos os luns, a partir do 23 de novembro, o xurado elixirá a foto da semana de entre todas as imaxes recibidas e o seu autor recibirá un reprodutor MP3 e un ordenador portátil tipo netbook.
Ademais, durante o concurso o museo instalará nunha das súas salas unha pantalla que permitirá aos visitantes seguir o certame «en tempo real».

Entrevista: Jose Luis Poceiro / «Nós non queremos nin pedimos as casas na ribeira do mar»

Escrito por mpierres o 29 Novembro 2009

jose-luis-poceiroLa Voz de Galicia - 29.11.09

Ninguén no Concello, nin entre os veciños do litoral, está satisfeito cunha norma urbanística restritiva, que agora se intenta mellorar e preservar os núcleos costeiros

A sentenza do TSXG sobre a casa da ex conselleira de Pesca devolveu á actualidade un problema que leva enquistado en Vilaboa durante moitos anos. Trátase da prohibición de obra nunha franxa de cen metros de ancho en todo o litoral, incluídos os núcleos costeiros tradicionais. O Concello leva varios anos intentando mellorar esta situación, que agora é máis urxente ante a necesidade de aprobar para Vilaboa un Plan de Urbanismo. Se esta liña de cen metros perpetúase no novo documento, a situación dos núcleos costeiros non faría máis que complicarse.

-¿Nestes momentos que normativa rexe o urbanismo dos núcleos do litoral de Vilaboa?

-A situación na actualidade é a que marcan as normas subsidiarias de 1988 e a Lei de Costas. Isto quere dicir que a afección nestes núcleos está delimitada a cen metros desde o mar. é primordial para nós conseguir reducir esta liña. Os seis primeiros metros son de dominio público marítimo terrestre, dependentes de Costas, mentres que o resto sono da Xunta de Galicia. é nesa franxa de 94 metros de competencia autonómica onde se abriron os expedientes de infracción.

-¿Cantos pode haber abertos?

-Ademais do da casa da ex conselleira, eu creo que hai varios máis con expedientes. A Xunta nun momento determinado abriu expedientes, que pasou o tempo e quedaron esquecidos. O que agora se intenta é conseguir que todas a vivendas dos núcleos queden libres de problemas.

-¿De cantas casas dos núcleos estamos falando na zona de afección?

-Hai que diferenciar as dúas franxas competenciais. Tamén hai que diferenciar as que se construíron antes da lei de 1988 e o que se puido facer ata hoxe. é unha situación difícil, porque hai moitas vivendas implicadas. Antes da Lei de Costas houbo construcións en moitos lugares, onde a lei o permitía e que tiñan licenza municipal. Polo menos podemos estar falando de máis de vinte casas.

-¿Cales son os núcleos máis afectados?

-Santradán, a parte de abaixo de Curra e os núcleos de Santa Cristina e O Muíño. Nós queremos que se poida asimilar este chan ao chan urbano, co que nos concederían os vinte metros de afección en lugar dos cienactuales. Coas afeccións existentes coa N-554 e catro quilómetros de estrada, deixaríannos sen poder edificar nada entre esta vía e o mar coa norma actual dos cen metros. Poderíase construír entre a AP-9 e a N-554, pero non entre esta última e o mar. Nós queremos loitar polos vinte metros de afección porque sería fantástico para os veciños dos núcleos tradicionais. Hai que coñecer a situación sobre o terreo e creo que o Goberno debería telo en conta. Non queremos, nin pedimos as casas na ribeira do mar, pero xa temos unha superficie escasa para construír e cremos que os núcleos deben respectarse.

-¿Que argumentos poden achegar para defender o seu punto de vista?

-Hai un fundamental que son as normas subsidiarias do 88, aprobadas uns meses antes da Lei de Costas. Nós queremos demostrarlle ao Ministerio que as nosas normas son anteriores a esta lei. é certo que os núcleos tradicionais non tiñan os servizos mínimos necesarios pero, ¿quen no rural tiña eses servizos entón? Hoxe en Galicia segue habendo pobos sen servizos mínimos, nin auga, nin rede de sumidoiros. Nas normas subsidiarias estes terreos dos núcleos do litoral aparecen como chan non urbanizable de núcleo rural existente tradicional. O pleno aprobou esta semana unha moción pola que se pretende equiparar este parámetro a chan urbano de núcleo rural. Así se baixaría a liña dos cen aos vinte metros.

-Parece un proceso difícil.

-Imos pelexalo. Podemos apelar á transitoria 3.3 da lei. En Marín levan anos pelexando para que se lles dea tamén unha solución. Nós non queremos como en Marín unha liña que suba ou baixe dependendo das casas que existen agora, senón unha franxa uniforme de vinte metros.

-¿é un novo deslinde unha solución viable?

-O deslinde de Vilaboa é de 1997 e aí é onde está o gran problema porque o Concello non presentou alegacións. No 2007 se deslindó de San Adrián a Rande e nós enviamos unha nota informativa ao Ministerio, pero o problema está no resto da costa.

-¿Que opina da polémica sobre a casa da ex conselleira de Pesca?

-Nós queremos que todo o mundo cumpra a legalidade. Hai que recordar que a ex conselleira ten unha licenza do Concello. é máis, é das poucas nesa franxa dos cen metros que ten licenza. Eu son partidario de que a lei a teñen que cumprir todos, pero creo que facemos un fraco favor para os veciños en xeral o meternos os uns cos outros non sei con que obxectivos.

-¿Que opina da actitude da oposición neste tema?

-A oposición ten un comportamento positivo, pero teño que recoñecerlle que me parece sorprendente que digan que eu non defendo aos veciños. A lei téñena que cumprir todos.

-Pero tanto o PP como o BNG si o acusan de pasividade a vostede.

-Non entendo o por que, que me expliquen cal dos meus actos é unha irresponsabilidade. Tampouco entendo as críticas de Rafael Louzán. Eu teño que defender aos meus veciños, ¿como non o vou a facer? O que dixen foi que desde o 99, cando gobernou o BNG e o PSOE ata agora tivemos unha gran sorte en que os veciños piden licenza, pero cambiou moitísimo a lei e axudáronnos as circunstancias porque pouca xente podía cumprilas.

-¿En que lles afecta a franxa dos 500 metros?

-Tiven unha entrevista co director de Sostenibilidade e Paixase e pola explicación creo que os 500 metros poden ser máis ou menos restritivos en certas zonas, se tes unha plantación de frondosas, ou algún elemento que intervén na paisaxe. Pero no caso de Vilaboa, os 500 metros non nos inflúen para nada.

-¿E como se reflectirán os cen metros no PXOM?

-O informe de Urbanismo foi moi restritivo, pero me encantaría chegar a un consenso para aprobar o PXOM ou deixalo todo preparado neste mandato.

Un castelo por 10 millóns

Escrito por mpierres o 29 Novembro 2009

Misioneros de los Enfermos Pobres

Misioneros de los Enfermos Pobres

El Pais - 29.11.09

A fortaleza medieval mellor conservada de Galicia ten un prezo. Polo menos, tíñao fai un ano, cando o arquitecto César Portela desprazouse ao castelo de Pambre, en Palas de Rei, e taxou o inmoble en 10 millóns de euros. “O valor do Castelo e as súas terras acada a cifra de dez millóns vinte e oito mil euros”, conclúe o informe que Portela entregou ao entón propietario Manuel Taboada Fernández, falecido fai uns meses. A taxación do arquitecto, con data do 22 de outubro de 2008, referíase ás “edificacións principais, as edificacións complementarias, as construcións alleas e as terras que pertencen á propiedade “.

O documento, ao que accedeu este xornal, especifica o valor de cada un dos elementos que compón a única fortaleza de Galicia que as Revoltas Irmandiñas do século XV non botaron embaixo. Así, os cálculos de Portela cifran en 2.900 euros o prezo do metro cadrado do castelo, considerando como tal “almacéns, cornixas, torres grandes, escaleiras e escudos nobiliarios esculpidos en pedra”. O total de 1.300 metros cadrados acadaría os 3.770.000 euros e supón o groso dos resultados presentados polo arquitecto. O hórreo, a capela construída con pedra de cachotaría, os muros defensivos-dúas follas de perpiaños de 30 centímetros de grosor e unha media de cinco metros de altura - e o muíño, canle e presa de 50 quilovatios con dereito a ampliación supón outros 810.000 euros.

O estudio engade, ademais, unha estimación do valor os terreos anexos á edificación. Dez hectáreas de bosque poboado sobre todo de carballos e 350.000 metros cadrados de prado suman á conta 4.300.000 euros. O texto advirte a Taboada Fernández de que os dez millóns, completados cunha granxa próxima e un conxunto de invernadoiros, “non estiman nin computan valores históricos, monumentais, simbólicos, míticos… de todo tipo que contén este monumento”.

Con estas propiedades faranse, en breve, os Irmáns Misioneiros dos Doentes Pobres. Esa foi a última vontade testamentaria de Manuel Taboada Fernández, conde de Borraxeiros e dono do castelo de Pambre desde o 11 de setembro de 1974 ata a súa morte. O Irmán Donaire, superior da orde relixiosa con sede no barrio vigués de Teis, realizou onte a súa primeira visita á fortaleza en Palas de Rei, a escasa distancia do corazón xeográfico de Galicia. A pesar de non saber, segundo confesou nada máis coñecer que Taboada legaba á súa congregación o castelo, “nada de Pambre, nin sequera onde está”, anunciousi a súa intención de póro en venda e solventar desa maneira os problemas económicos do albergue para transeúntes que xestionan.

O informe de Portela, coñecido polo cura Donaire, pode servir de orientación aos frades. A imposibilidade de sequera aproximar posturas en torno ao prezo da fortaleza abortou, nos últimos anos, o interese que tres administracións diferentes-Deputación de Lugo, Xunta e Ministerio de Fomento - mostraran por Pambre. Mentres o conde de Borraxeiros incumpría todos e cada un dos artigos da vixente Lei de Patrimonio Cultural de 1995 á que o Ben de Interese Cultural Pambre está suxeito, a Consellería de Cultura do Goberno bipartito abríalle expediente e ameazaba con sanción económica e veciños e Concello de Palas de Rei esixían espremer ao máximo a vía legal: ata chegar á expropiación.

Co castelo á beira da ruína, a emblemática torre de homenaxe invadida pola maleza e un ditame da Dirección Xeral de Turismo “sobre a necesidade de expropiación de Pambre” elevado a Patrimonio, Taboada Fernández aveuse a razóns e pactou con Cultura a apertura da fortaleza ao público, tal e como esixe a normativa. Pero novas trabas do dono, que pretendía un seguro e vixiancia paga pola Xunta, paralizaron os contactos. O castelo continuou cerrado a cal e canto, como durante os últimos 35 anos, e cun furioso mastín que xa atacou a máis dun visitante indiscreto.

Pero a morte do conde atrasa calquera solución administrativa. Aínda que unha das primeiras chamadas que recibiu o irmán Donaire, pai superior dos propietarios in péctore, procedía de Pablo Taboada, tenente alcalde de Palas de Rei polo PP, na actual Consellería de Cultura encóntranse á espera de contactar cos frades. E o departamento autonómico parece descartar a opción da compra, algo que non gusta na casa consistorial, históricos defensores da expropiación dun dos máis acabados exemplos de arquitectura militar medieval de Galicia.

O grupo local do PSdeG, na oposición por dous votos tras as municipais de 2007, apostan igualmente porque o Executivo autónomo asuma o gasto. “O Ministerio de Fomento [que encabeza José Blanco, natural da localidade] pode contribuír á súa rehabilitación”, engade o voceiro socialista Horacio Rouco. Un hipotético castelo de propiedade pública conformaría, segundo a Plataforma Social en Defensa do Alto Ulla que organiza cada ano unha marcha irmandiña a Pambre, a sede ideal dun centro de interpretación da historia medieval de Galicia. Aos socialistas de Palas tamén lles vale un organismo centrado no Camiño de Santiago. Desde o concello de Palas aínda non se pronunciaron.

That lineage can be seen in the Rolex Oyster fake watches Perpetual's straightforward and practical design. Legibility is cheap ralph lauren shirts strong and the dial design offers nothing more than is necessary to display the time.