splash
Publicado por mpierres o 10 Agosto 2010

http://www.coagpontevedra.es/?p=3938

Hoxe, martes, día 10 de Agosto, saíu publicado na web do Concello de Pontevedra o anuncio e bases que rexirán o CONCURSO CON INTERVENCIÓN DE JURADO PARA LA SELECCIÓN DEL ANTEPROYECTO DE REHABILITACIÓN DE ZONA DEGRADADA POR LAS TRASERAS DE LOS EDIFICIOS DE LA MANZANA 135 DE PONTEVEDRA, FRENTE AL SANTUARIO DE LA VIRGEN PEREGRINA.
O fin [...]

 

Esta vendo Inglaterra

Foster rexeita a pompa

Escrito por mpierres o 8 Xullo 2010

foster-y-ochoaEl Pais - WALTER OPPENHEIMER - Londres - 08/07/2010

El arquitecto británico deja su escaño de lord en la Cámara alta para no pagar impuestos - Prefiere vivir en Suiza

No faltará quien acuse a lord Norman Foster de haber elegido los barcos antes que la honra, aunque en realidad el famoso arquitecto británico se ha limitado a prescindir de la pompa. Foster es uno de los cuatro lores y una lady que han renunciado a seguir formando parte de la Cámara alta de Reino Unido para poder así seguir pagando sus impuestos en el extranjero. Aunque han perdido su escaño entre los pares, seguirán manteniendo el título y el tratamiento de lord.

La forzada renuncia es consecuencia de una ley introducida por el anterior Gobierno laborista, que exige que todos los miembros del Parlamento sean residentes fiscales en Reino Unido. En la medianoche de ayer acabó el plazo de tres meses que la ley otorgaba a sus señorías para decidir entre la política y el dinero. La ley tenía como objetivo político un conocido donante conservador, lord Ashcroft, que en el momento de aceptar su título se comprometió a residir en Reino Unido, pero que siguió pagando impuestos en Belice y al mismo tiempo donando generosísimas sumas de dinero a los tories para mejorar sus expectativas electorales en las circunscripciones más reñidas. Ashcroft confirmó poco antes de las elecciones de mayo pasado su condición de no residente fiscal y su propósito de empezar a pagar impuestos en Reino Unido, y sigue en la Cámara de los Lores.

La ley británica permite, bajo ciertas condiciones, ser residente británico pero pagar en otros países los ingresos obtenidos en el extranjero. Sin embargo, la ley introducida por los laboristas prescinde de los legalismos fiscales y va al corazón del debate político al ligar el reempeño del cargo parlamentario con el pago de impuestos. Ante esa disyuntiva han renunciado a la Cámara de los Lores, además de Foster, la independiente baronesa Duna y los conservadores lord Bagri, lord Laidlaw y el barón McAlpine.

Norman Foster, casado con la española Elena Ochoa, recibió el título de barón de Thames Bank en 1999 y no estaba adscrito a ningún partido político en la Cámara de los Lores. Aunque su compañía, Foster & Partners, nunca ha querido aclarar su situación fiscal, los Foster viven en Saint-Moritz (Suiza), donde en 2007 le compraron un castillo de 1720 al industrial alemán Charles Grohe. Allí viven desde finales de 2008. Apasionado de la aviación, le gusta pilotar su propio avión privado cuando vuela de casa al trabajo, en sus oficinas londinenses.

Jean Nouvel crea un cálido e sensual pavillón vermello para unha galería de Londres

Escrito por mpierres o 7 Xullo 2010

jean-nouvel-pabellonLa Voz de Galicia- Efe - 6/7/2010

O arquitecto francés Jean Nouvel, creador en España da Torre Agbar ou a ampliación do Centro de Arte Reina Sofía, levantou un cálido e sensual pavillón vermello como proxecto arquitectónico para a galería Serpentine de Londres.

A construción, presentada hoxe polo propio arquitecto, pode recordar de lonxe, segundo o ángulo, a carpa dun circo, pero o seu interior é un espazo moderno e cheo de enerxía, con toldos vermellos por teito e paredes acristaladas do mesma cor, que contrasta co verde do parque onde está instalada.

Nouvel, que non ten ningunha outra obra en Inglaterra, recibiu este ano o encargo de construír o pavillón temporal que cada verán acolle nos seus xardíns esta galería, situada en pleno Hyde Park.

Os participantes nesta iniciativa, posta en marcha en 2000 pola directora da Serpentine, Julia Peyton-Jones, teñen só 6 meses para facer un deseño, sen límites de orzamento, xa que o proxecto está financiado polos patrocinadores e a obra acaba sendo vendida.

A intención é que os creadores poidan experimentar con novas ideas, conceptos e materiais, tendo en conta eses factores de tempo e contorna, así como a provisionalidade da obra e a súa desexable venda posterior.

Nouvel, o décimo arquitecto que participa na serie, quixo crear algo «optimista», estival, que destacase contra o céspede do céntrico parque londiniense, segundo explicou na presentación do proxecto.

Ao ver o sol filtrarse polos cristais e toldos, o que xera un peculiar ambiente, entre envolvente e estimulante, sente feliz, entre unha «sinfonía de vermellos», dixo.

O espazo, que será cafetería durante o día e bar e sala para charlas de noite, conta cunha estrutura central máis alargada, cuberta por toldos que poden abrirse e pecharse, cunha barra de bar e longas mesas e bancos encarnados.

Esa parte central está flanqueada ao carón por unha parede inclinada que se levanta como construción independente, desafiando a gravidade, e ao outro por un cubo acristalado, a través do cal llo que transcorre no parque.

Nun lateral hai outra zona, máis íntima e decorada tamén con mobles, neste caso minimalistas, tamén vermellas, na que se pode xogar ao xadrez, mentres que no outro se abre un espazo con herba con mesas de ping-pong, colchóns e hamacas para o lecer e a relaxación, ao estilo de certas zonas públicas en Francia, segundo indicou o arquitecto.

O pavillón de Nouvel, cuxa exposición coincide co 40 aniversario da Serpentine, estará aberto ao público do 10 de xullo ao 17 de outubro, cando «talvez» sexa vendido e trasladado a outro lugar, que o arquitecto desexou que fose «un espazo natural».

 

O príncipe Carlos denuncia a arquitectura ‘brutalista’ de Qatar en Londres

Escrito por mpierres o 25 Xuño 2010

El Mundo - EFE - Londres - 23.06.2010

El heredero del trono británico se lamentó personalmente al primer ministro qatarí de la “destrucción de tantas partes de Londres” con tanta arquitectura “brutalista”, según una carta que reproduce hoy en su totalidad el vespertino Evening Standard.

El príncipe de Gales expresa en ella su total oposición a un proyecto inmobiliario de la empresa Qatari Real Estate Investment y justifica su intervención directa para paralizar el proyecto por la importancia que tiene ese lugar para uno de los barrios más elegantes de la capital, el de Chelsea.

Carlos pide al jefe del Gobierno del país árabe que reconsidere el proyecto, encomendado entonces al conocido arquitecto Richard Rogers, y le invita a estudiar otro alternativo de su arquitecto favorito, Quinlan Terry.

Defiende la ‘personalidad’ de otros barrios

El primogénito de Isabel II elogia entornos urbanos elegantes como los barrios londinenses de Mayfair o St James, o la ciudad de Bath y la llamada Ciudad Nueva de Edimburgo, que data del siglo XVIII. “Son entornos -escribe Carlos- que mantienen su valor pese al paso del tiempo y en los que mucha gente quiere vivir por su personalidad, su elegancia, habitabilidad y su ambiente”.

El príncipe de Gales agrega que “tales entornos se basan en ‘anticuadas’ -aunque yo las llamaría ‘intemporales’- virtudes consistentes en plazas, manzanas de casas y terrazas, que pueden proporcionar densidad de población comparable a los edificios altos”.

Polémica intervención real

La intervención directa del príncipe de Gales en ese proyecto inmobiliario es lo que llevó supuestamente a la familia real qatarí a retirar su apoyo al proyecto inicial de Rogers, consistente en modernos bloques de cristal y acero.

Las opiniones en materia de arquitectura del príncipe de Gales y sus reiteradas intervenciones en contra de proyectos que no le gustan le han valido fuertes críticas tanto de los profesionales como de la prensa británica, que ha calificado su proceder de antidemocrático.

Contra Nouvel

edificio-vetado-de-nouvelDe hecho, ya en agosto del pasado año se produjo otra intervención polémica, en este caso un veto ni más ni menos que al arquitecto galo Jean Nouvel (premio Pritzker en 2008). El francés había diseñado un edificio, el ‘One New Change’, que hallaría su lugar cerca de la catedral de San Pablo.

El heredero al trono remitió una carta a la promotora inmobiliaria ‘Land Securities’ en la que pedía que rechazara el proyecto de Nouvel en beneficio de uno de sus arquitectos favoritos, más tradicionalista. “Ni siquiera había visto el proyecto (de Nouvel), pero se quejó de que le hubiésemos elegido. No quería a ningún modernista”, explicó al periódico Mike Hussey, ex director de la empresa encargada del proyecto.

Intervención en un concurso

Su preocupación por la arquitectura londinense pudo ir más allá de la mera opinión. ‘The Guardian’ publicaba la pasada semana que existen hasta 19 correos electrónicos que probarían que el miembro de la familia real británica habría intervenido en un concurso urbanístico con las mismas pretensiones que en los casos anteriores.

En este caso se trataba de vetar un proyecto del conocido arquitecto Richard Rogers, que firmaba la construcción de un complejo de apartamento en el barrio londinense de Chelsea, uno de los más ‘protegidos’ por el futuro rey inglés.

Unhas mensaxes proban a inxerencia do príncipe de Gales nun concurso urbanístico

Escrito por mpierres o 18 Xuño 2010

La Voz de Galicia - EFE - 18.06.2010

Os documentos mostran que Carlos de Inglaterra expresou a súa oposición a un proxecto antes de que os concelleiros do Concello de Londres concedesen a necesaria licenza de construción.

Unhas mensaxes electrónicas presentados ante o xuíz proban a inxerencia de Carlos de Inglaterra nun concurso urbanístico, que debía decidirse democraticamente, denuncia hoxe o diario The Guardian.

Segundo eses documentos, presentados ao Alto Tribunal londiniense, o herdeiro do trono levou a cabo un cabildeo activo preto dun tenente alcalde de Londres en contra do coñecido arquitecto Richard Rogers, gañador dun concurso para a construción dun complexo de apartamento no barrio londiniense de Chelsea.

Os documentos mostran que Carlos de Inglaterra expresou a súa oposición ao proxecto a Sir Simon Milton, o funcionario do Concello de Londres responsable de planificación urbana, antes de que os concelleiros do Concello concedesen a necesaria licenza de construción.

Esa revelación expón ao cuestión, di o xornal, se o príncipe de Gales abusou dos seus poderes constitucionais ao utilizar a súa influencia para influír nun proceso urbanístico que debía decidirse democraticamente.

Os seus colaboradores recoñeceron antes en público que o príncipe criticou o plan de Rogers por non gustarlle o tipo de construción a base de cristal e aceiro e preferir edificios máis tradicionais.

O primoxénito de Isabel II expresou as súas queixas aos membros da familia real qatarí, á que pertence a empresa Qatari Diar, dona dos terreos.

Dezanove correos electrónicos intercambiados por directivos desa empresa qatarí e presentados agora ao tribunal londiniense que se ocupa do caso demostran o impacto da influencia da intervención do príncipe de Gales.

Nun primeiro momento, os executivos da empresa consideraron que había que facer caso omiso das obxeccións de Carlos de Inglaterra ao proxecto, pero logo decidiron cooperar por medo ás posibles repercusións políticas no emirato.

A empresa qatarí terminou cedendo ás presións de Carlos de Inglaterra e abandonou o proxecto inicial de Richard Rogers en favor doutro máis afín aos gustos conservadores daquel.

O caso terminou ante os tribunais ao demandar o magnate do sector inmobiliario Christian Candy ao seu ex socio, a empresa qatarí, polo abandono do plan Rogers.

Candy reclama a Qatari Diar 81 millóns de libras (97,2 millóns de euros), cantidade que gañaría supostamente de haberse aprobado o proxecto inicial.

Os seus avogados argumentan que os qataríes violaron o contrato ao retirar a solicitude da licenza para construír por orde do emir mentres que Qatari Diar sostén que se retirou só por razóns de planificación e comerciais.

Os activistas a favor da transparencia na institución monárquica aproveitaron esas revelacións para esixir que se fagan públicas todas as actividades de cabildeo do herdeiro do trono.

Vivienda Park Avenue South , Studioctopi architects, Londres

Escrito por mpierres o 29 Xaneiro 2010

imagen-ampliacionFuente: www.dezeen.com

Los arquitectos Studioctopi de Londres han terminado una ampliación de una casa de estilo Victoriano en el norte de Londres  que ofrece un tejado angular y grandes lucernarios triangulares .

La ampliación está revestida toda ella en zinc negro. Este añadido dobla el tamaño original del  área de cocina/comedor, el cual conecta ahora directamente con el jardín a través de una sección de muro que  asoma al exterior.

El diseño fue desarrollado con una serie de maquetas de papel de la idea que exploraban la naturaleza del diagrama triangular, de la geometría y de la forma.

dzn_park-avenue-south-by-studioctopi-22

Picture 1 of 18

Umberto Eco e o MIT propoñen construir unha ‘nube dixital’ en Londres

Escrito por mpierres o 3 Decembro 2009

londresEl Pais -01.12.09

Un equipo internacional de arquitectos e artistas, entre os que figuran Umberto Eco e o MIT, propón a construción dunha enorme nube dixital en Londres con motivo dos Xogos Olímpicos. A idea consiste nunha torre metálica que soportaría globos de plástico onde lle proxectarían imaxes e informacións. O proxecto presentouse a un concurso aberto polo municipio de Londres para dotar á capital británica dun monumento conmemorativo dos Xogos de 2012.

Os promotores desta nube abriron un sitio en Internet onde expón o proxecto e que sería o instrumento para recoller o diñeiro necesario para a construción. A envergadura da obra dependería do diñeiro conseguido coas doazóns. A estrutura dotada con enerxía solar está inspirada na obra do artista Tomas Saraceno. As bólas de plástico poderían ter distintos usos, desde acoller a persoas no seu interior a albergar imaxes de todo tipo. Google, que forma parte do proxecto, propón ofrecer unha especie de barómetro contínuo das buscas dos londinenes en Internet que reflectan o humor e os intereses dos seus veciños. A torre ergueríase utilizando a tecnoloxía xaponesa que garante a estabilidade inclusa en caso de terremoto.